Waterfietsenverhuur “De Kaaie”
Home.

Geschiedenis.

Sfeerbeelden.

Contact.

Stukje geschiedenis over de vaart......

Het Napoleonkanaal

 

Het kanaal van Brugge naar Sluis, ook wel Damse Vaart of Napoleonkanaal genoemd, werd vanaf 1811 op initiatief van Napoleon Bonaparte gegraven in een oude bedding van het verzande Zwin. Hoofdzakelijk uit strategische overwegingen. Het zou oorspronkelijk Brugge via Damme, Sluis en Breskens met de Westerschelde verbinden. Toen er in 1815 definitief een einde kwam aan de heerschappij van de Franse keizer, was het evenwel nog niet voltooid. Het graafwerk in Brugge begonnen en mede uitgevoerd door enige honderden Spaanse krijgsgevangenen, was tot ongeveer Hoeke gevorderd. Onder Willem I werd het kanaal tot tegen de vestingwerken van Sluis doorgetrokken. Van de aanleg van het kanaalgedeelte Sluis-Breskens werd voorgoed afgezien.

 

In de periode onmiddellijk na 1830 verloor het kanaal zijn betekenis, gezien de weinig vriendschappelijke verhoudingen tussen Nederland en België.

Maar toen de spanningen geluwd waren, werd deze verbinding tussen Brugge en Zeeuws-Vlaanderen weer interessant. De provincie West-Vlaanderen, die het beheer over het Belgische deel van het kanaal had, vond een verlenging ervan tot binnen de wallen van Sluis wenselijk. De verlenging werd in 1858 door de Nederlanders voltooid.

 

De inwijding van het laatste kanaalsegment ging in 1858 met de nodige festiviteiten gepaard. Een gedenksteen in de kadewand van Sluis herinnert hier nog aan. In het voorjaar van 1940 verloor het kanaal zijn betekenis voor de scheepvaart. Terugtrekkende geallieerde troepen vernielden de syphon, de waterloop over de “vuile vaarten” bij Damme, waardoor het kanaal blijvend geblokkeerd werd. De syphon werd niet meer hersteld. Bovendien bouwde men in 1974 nabij Sluis een niet te openen brug over het kanaal. Dit betekende de definitieve doodsteek voor het scheepvaartverkeer van en naar Sluis

 

A.R. Bauwens